Verslag 10km Eindhoven

12okt2014 EM 10kVandaag een eerste aftrap gegeven aan de activiteit: mijn allereerste 10km hardloop wedstrijd, als onderdeel van de 4x 10km relay die ik met collega’s deel.

Kort dag na inschrijven op 10 oktober, maar goed… dat mag de pret niet drukken. In elk geval heeft Sieto van het Meer een donatie geschonken, waarvoor hartelijk dank!

Hoe verliep de dag? Het was wederom vroeg op, want vanaf 8.30u konden de vele bedrijventeams zich melden. Tegen 9.00u was ons team bijeen, en kregen we een hardloopshirt overhandigd en maakten we ons gereed voor de relay, de estafette. Ikzelf zou als derde man mijn inzet leveren. Ondanks dat de ochtend mistig begon, klaarde het al snel op in Eindhoven.

Nadat we ons verspreid hadden over de 2 wissel-punten in het parcours, kon ik mij warm houden met wat eenvoudige rek-en strekoefeningen en dribbelen. En dan begint het wachten op je voorganger. Best spannend, want je weet ongeveer wat iemand denkt te rennen, maar daadwerkelijk op tijd komen is vers 2. Gelukkig kwam onze coach ook even kijken, en niet lang er na kwam dan mijn collega aangesneld met het armbandje wat als ‘stokje’  gewisseld dient te worden. Hup, door de tijdmeting heen en mijn eigen tempo zoeken. Ik had ingezet op 5 minuut 30 seconden per km, wat zo rond de 58 minuten over 10km zou zijn. Maar na 1-2 km was ik lekker warm en op dreef en ging ik soepel vele voorgangers voorbij. Nog nooit zo lekker gerend, ondanks een piepend signaal van ‘te hoge hartslag’, gewoon zonder verzuren door kunnen gaan. Heerlijk. Alsof puzzelstukjes van training in elkaar vielen.

Onderweg genoten van het publiek dat luid applaudiserend iedere loper aanmoedigde. En natuurlijk de vele blaasorkesten en DJ’s die stampende beats lieten horen. Ook leuk dat het lied van Pitbull en Neja, wat we in 2013 kozen als teamlied in Duchenne Heroes, lekker ten gehore kwam. En op dat moment dat elke muziek klinkt lijkt het alsof je op wolkjes rent!

Opeens ook een professional wedstrijdloper ingehaald, kennelijk had de afrikaanse dame mogelijk een blessure of haar dag niet. In elk geval, jammer, maar ik snel naar voren. In de verte, rond 6-7 km, zag ik 2 ballonnen. Toen bleek dat een z.g. haas te zijn die met een vast tempo een groep begeleid de marathon te lopen. Even aanhangen en toehoren, en rustig mijn eigen tempo verder koersen. AL met al, het liep heerlijk geolied wat ik totaal niet verwacht had. Hartslag constant rond 160-170bpm zonder verzuren. Love it!

UIteindelijk kwam het wisselpunt van de estafette teams in zicht. Het bandje alvast afgedaan, en zoekend naar mijn collega van HR die het over neemt. Gelukkig goede plaats gekozen en samen in de wisselzone het ‘stokje’ overhandigd en meegerend tot over de tijd-meting. En afdrukken. Bam! Behoorlijk verrast dat ik nipt 54 minuten de (uiteindelijk gemeten) 11.3km heb afgelegd! Zeer tevreden, en goede benen op dat moment. Dat belooft wat!

Nog wat geleerd? ja zeker…. ik kwam thuis tot ontdekking dat een instelling op het sporthorloge de GPS data niet heeft opgeslagen. Dus gelukkig dankzij een sensor op de hardloopschoen toch nauwkeurige gegevens ontvangen over afstand en loop-tempo.

Na afloop hebben we als hardloop-estafette team een medaille ontvangen als herinnering, en iedereen heeft zo zijn/haar grenzen op sportief vlak gelegd! En die 10km zit mooi in de benen, dus op naar zondag 16 november voor de zevenheuvelenloop in Nijmegen/Groesbeek.

Laat een reactie achter...