Mijn eerste triathlon ervaring

dc6rkaqc9 Aangezien ik vanaf mei aan het hardlopen ben, het fietsen mij wel bekend is, kwam ik een evenement tegen waar een kennis ook aan deel zou nemen: de TriApeldoorn. In en rond het buitenbad van Apeldoorn, nabij Apenheul dierenpark, werden voor jong en oud een triathlon georganiseerd. Varierend van een sprint-triathlon (1/8e afstand, dus 500 meter zwemmen, 20km fietsen, 5km hardlopen) tot een kwart triathlon (1000 meter zwemmen, 40km fietsen, 10km hardlopen).

Een mooi moment om eens te ondergaan…

S’ ochtends in september, mijn eerste dag van de vakantie, de racefiets in de auto gelegd samen met een sporttas vol andere zaken (tri-suit, zwembril, eten, drinken, handdoek, racebelt voor het startnummer etcetera).

Na een uur rijden in Apeldoorn gearriveerd en daar heette mij bij binnenkomst Hilly Panjer mij welkom. Leuk, want ik herkende haar van een interview op Youtube waar ze trots meldde dat ze toen in haar leeftijdscategorie in 2013 mocht afreizen om deel te nemen aan de wereldkampioenschappen triathlon op Kona, Hawaii!

Met een enveloppe vol speldjes, nummers, tijdchip en een puzzelboekje samen met de racefiets naar de technische keuring gewandeld. Daar moesten stickers op het frame en helm geplakt worden, de helm werd nauwgezet gecontroleerd op pasvorm en je kreeg eenzelfde nummer op je arm geschreven met watervaste markeerstift.

Tijd om in de wisselzone plaats te maken en de fiets gereed te maken. Ik had al wat bekeken op youtube waar ik op moest letten, dus plaatste ik alles zo neer dat ik (voor mijn doen) snel de wissel van zwemmen-fietsen en fietsen-hardlopen kon uitvoeren.

Het uur erna mochten we van start gaan, vanaf het zwembad waar eerst nog een korte instructie aan alle deelnemers gegeven werd.

Het zwemmen

Ik kan zwemmen… maar dan wel alleen schoolslag. Ik wist vooraf dat zwemmen mijn mindere onderdeel was. Dus ik moest maar roeien met de riemen die ik had, letterlijk. Per baan namen circa 10 sporters plaats met elk gekleurde badmutsen op. Aan de hand van de kleur werd door een vrijwilliger geturfd, en na 10 baantjes (van 50 meter) kreeg je het sein dat je verder kon. Ik schat dat het zwemmen mij zo’n 20 minuten gekost heeft, vooral door het feit dat borstcrawl/vrije slag mij niet bekend is.

Het fietsen

Dus hup, het bad uitgeklauterd en op naar de wisselzone. Daar aangekomen kon ik feilloos de fiets vinden en de fietsschoenen aan trekken. Dus rennend met de fiets aan de hand, helm op, door naar het startpunt waar iedereen mocht opstappen. En gassen! Nog lekker vals plat /stevig klimwerk in het parkoers, maar dat kon me niet zo weerhouden. Ik had snel een lekker ritme… en dat bleek ook uit de resultaten: in de tussenstand schoot ik van de plek 50 door naar 30 (grof geteld). En met een top van ca. 55 km/u en gemiddeld ruim 31 km/u kon ik de 20km in een mooie tijd afronden.

Het hardlopen

Na het fietsen weer op tijd afstappen onder toeziend oog van officials en vrijwilligers. En weer in looppas, met fiets aan de hand door naar de wisselzone. Fiets stallen, fietsschoenen uit, en de hardloopschoenen weer aan. Helm en fietsbril achterlatend weer in looppas naar het parcours. Het ging nog lekker, maar dat kwam door het verharde deel rond het zwembad. Daarna dook de track het bos in, los en mul zand… iets wat ik niet gewend was. Maar doorzetten voor 2 rondjes van 2,5 km. Mezelf pushend de eerste ronde afgelegd en bij de drinkpost een beker water rennend naar binnen gewerkt. Uiteindelijk ook de 2e ronde volbracht, en op door naar de finish waar de tijd stopte.

triapeldoorn-sept-2014

48e van de 56 deelnemers als eindresultaat op 1/8e triathlon

AL met al stond nu mijn eerste sprint-triathlon op mijn resumé: in een tijd van 1 uur 34 minuten (en wat seconden) afgeklokt! Met in mijn leeftijdsgroep 48e plaats van de 56 deelnemers.

Wetende dat het zwemmen nog beter kan, en het hardlopen op bosgrond vaker geoefend moet worden, een hele leuke ervaring en fijne dag beleefd! En ja het kriebelt zeker om vaker zo’n evenement te gaan meemaken! Inmiddels (september 2014) ben ik druk bezig met zwemtraining voor triathlon, dus die borstcrawl/vrije slag gaat stukken beter!!

In elk geval heb ik voor begin september 2015 Apeldoorn weer op mijn planning staan, tegen die tijd hoop ik zeker de kwart triathlon te  kunnen voltooien.

De afloop

De dag was intensief, maar na rustig bijkomen nog heerlijk ontspannen de tijd genomen om verder te kijken naar sporters die met de kwart triathlon bezig waren. Gelukkig geen last gehad van krampen of heftige spierpijn. Tevens de organisatie  ter plaatse nog bedankt voor de goede organisatie en de vele voorzieningen. En uiteraard mezelf getrakteerd op een heerlijk portie schepijs waarbij de opbrengst ten gunste kwam voor Duchenne Parent Project!

Laat een reactie achter...