Maandag 16 september

imageMaandag na het ontbijt gestart omstreeks 8.30u. En direct lange klimmen naar boven over verschillende soorten ondergrond. ‘s Nachts had het geregend dus dat beloofd wat die dag. In de eerste 20km ben ik ook nog ten val gekomen, door de bagger in de pedalen kon ik niet tijdig uitklikken en viel ik zijwaarts op mijn rechter enkel. Ik dacht dat de schade meeviel, doch later die dag bleek de enkel goed opgezwollen te zijn. Kracht er op zetten was langdurige kwelling en mijn linkerbeen deed veel meer om te compenseren. Gevolg ook de linkerknie die mijn tranen liet borrelen 🙁

Bij checkpoint 1 na een loodzware eerste etappe (modder/bagger waar je diep in weg zakt) mij laten verzorgen en de enkel en knie laten controleren. Met een verkoelende/verdovende zalf verder gereden, nu nog steeds in zonneschijn op weg naar checkpoint 2. Op ca. 10km voor checkpoint 2 nog zelfs een valpartij gehad, waarbij van mijn goede been met slechte enkel de cleat verdraaide en niet meer in te klikken was. Een cleat is een metaal verbindingstuk onder de schoen waarmee een fietser zich in de pedalen kan klikken/vergrendelen. Dit maakt het afdalen op een mountainbike over ruw terrein helemaal ‘russisch roulette’ want je voet glijdt van de pedalen en de fiets klappert oncontroleerbaar. Omstreeks 15.45u bij Checkpoint 2 aangekomen en weer de knieschijf en enkel laten verzorgen. De verkoudheid zette tijdens de rit door, en de luchtwegen piepen als een bezetene. Vandaar op checkpoint 2 besloten over verharde wegen naar het eindpunt te rijden. Maar het klimmen werd niet vermeden, dus dat was even doorzetten.

Bij het eindpunt aangekomen besloten met dubbele-paracetamol vroeg het bed op te zoeken in de hoop de schade (verkoudheid, knie en enkel) te kunnen beperken. Helaas stond ik  enkele uren later te rillen van de koude, zelfs met een dikke winterjas aan. Niet goed… niet nu… alsjeblieft :'(

Laat een reactie achter...