Sportkeuring en meer

IMG_0039_0964 Een week vliegt weer voorbij, op vol vermogen naar september! Zeker na de 3 uur spinning-sessies in Belfeld, op 26 mei j.l.

Een week om weer terug te blikken maar ook zeker vooruit te kijken, dus pak een stoel en kijk wat er dit keer de revu is gepasseerd bij mij 🙂 Want ik rij trouw tot op heden gewoon door, en stuur elke vrijdag van en naar het werk in Eindhoven op de mountainbike! Keep ’em rolling…

Sportkeuring

Donderdag 30 mei had ik de sportkeuring in Venray, bij ViecuriVitaal. Dit instituut doet voor veel sporters diverse vormen van sportkeuringen afnemen, en ondersteunt deze naar optimale voorbereiding naar zijn/haar moment.

Voor mij is dit de allereerste sportkeuring ‘ever’, dus wel licht gespannen daarheen gereden. Daar aangekomen werd ik gastvrij ontvangen en onder genot van een kop koffie in de comfortabele wachtkamer geplaatst.

De eerste kennismaking was met een verpleegkundige, die het eerste deel van de sportkeuring op haar nam. Na een korte introductie en uitleg begon het keuren dan.

De vragenlijst werd kort doorgenomen, en waar nodig nog vragen over gesteld. Daarna mocht ik plaats nemen op de meetlat waar mijn lichaamslengte werd bepaald en ook de weegschaal kwam naar voren voor de harde cijfers.

longfunctie meting

De licht grijze lijn die piekt en nagenoeg parallel aan grijs gearceerde gebied is de meest accurate meting.

Ik mocht ook nog blazen in een soort van ‘inhaler’, voor de longfuctie (longinhoud en ademsnelheid etc.) te bepalen. Gelukkig een mooie 5 liter inhoud en goede functies. En toch lastig om helemaal vol je longen te vullen en helemaal leeg te blazen in krachtige zucht zonder voorover te buigen.

Vervolgens werd met een speciale tang de huidplooi op respectievelijk buik, schouderblad, onderzijde bovenarm gemeten. Na invoer kwam er een vetpercentage uit, die in het dossier wordt opgenomen.

Daarna mocht ik plaats nemen op de stoel, en werd de bloeddruk en pols (in rust) opgenomen. Iets verhoogde bloeddruk, maar ja, mogelijk ook de stress/spanning voor zo’n onderzoek. Gelukkig noteer ik zelf geregeld mijn bloeddruk en rusthartslag met een Amron bloeddrukmeter, dus daar kwam niets nieuws naar voren.

Op de onderzoekstafel is door de verpleegkundige tenslotte nog een hartfilmpje gemaakt. Hierbij worden een vijftal ‘zuignappen’ met sensoren op de pols, enkels, en rondom het hart op de borstkas geplaatst. Na een kleine minuut (waarbij ik niet mocht praten), kwam keurig op de printer mijn hartslag in beeld, die eveneens in het dossier wordt samengevoegd voor de arts.

Daarna de visus-test, waarbij de ogen onder de loupe genomen werden 😉 Aangezien ik brildragend ben (rond september rij ik met contactlensen in), ben ik met bril aan de test onderworpen. Visus was 125% en dus goed.

En tenslotte zijn er nog 3 buisjes bloed afgenomen, voor onderzoek in het laboratorium. Als donor ben ik niet bang van een injectienaald, dus dat was ‘appeltje-eitje’ 🙂

Na alle testjes kon ik mij weer aankleden en in de gang wachten op de keuringsarts. Die kwam al snel naar voor, en ik kreeg ook daar aan de hand van de vragenlijst nog enkele tips, en meer vragen ter toelichting voorgeschoteld. De arts onderzocht daar mijn gewrichten op souplesse/beweeglijkheid, en bekeek ook de diverse reflexen in de knie en onder de voet. De opmerking die ze had: ‘je benen en kuitspieren zijn enorm verhard, en ik voel ‘knopen’ in de spieren’. Gelukkig had ik op aanraden van team maat Sieto al eerder een afspraak op dezelfde dag gepland bij de sportmasseur in Gennep, dus daar mocht die zijn kunsten op botvieren. Die verharde spieren waren mij niet opgevallen en de knopen helemaal niet. Een knoop, of spierknoop, is een lokale verkramping van spierweefsel met als effect dat de gehele spier verzwakt. Laat ik al tijden gevoel hebben dat ik ondanks kilometers maken niet echt kracht in mijn benen ‘ervaar’, dan is dat wel heel toevallig…

De arts gaf ook een uitdraai mee om de beenspieren met rekoefeningen te rekken, dat zal ook zeker blessures later voorkomen.

Toen het ‘moment supreme’, de vermogensmeting op de fiets met ademgasanalyse. Dit duurde al langer voordat ik plaats kon nemen. En helaas door een technische storing die hardnekkig bleef, kon deze test niet plaatsvinden. Jammer, want ik heb natuurlijk als uitdaging om het resultaat van Erwin te evenaren danwel te overtreffen 😉 Heerlijk die onderlinge gezonde competitie met een knipoog! Ik heb een afspraak voor deze test donderdag 6 juni in de avonduren staan, dus…. wie weet!

Sportmassage

s’ Middags om 14.00u dan de afspraak bij de sportmasseur, die toevallig een oude bekende is van mijn atletiek-activiteiten toen ik nog jong(er) was. Ook na uitleg over Duchenne Heroes, het mountainbiken en het vele fietsen, begreep hij snel dat mijn benen de aandacht dienen te krijgen. Ik had nog niets gesproken over de knopen die de keuringsarts waarnam, om te kijken wat hij kon melden.

De massage begon, ook met uitleg, en was toch gevoeliger dan verwacht. Lex wist snel in mijn benen de knopen te vinden, en benoemde ze ook. Dus er zat wat, toch heerlijk zo’n bevestiging. Na flink kneden/masseren waren de knopen beduidend minder of zelfs niet (meer) aanwezig. Ook de stand van de benen/heupen en SI gewricht (in de onderrug, ter hoogte van het bekken) werd bekeken. En verrek: mijn SI gewricht staat niet netjes horizontaal, en een marginaal verschil in beenlengte ook nog. Met wat handelingen wist Lex dit te corrigeren en ook hier kreeg ik tips mee met cooling down, en oefeningen thuis.

Na circa 1,5 uur waren mijn benen helemaal los gekneed, en brandde de massage olie heftig. Maar gelijk een afspraak voor de week er op  gemaakt, want de massage bracht verlichting, zoals ik zondag 2 juni gemerkt heb. Wel ben ik bij thuiskomst als een blok op de bank in slaap gevallen….

Team ride in Groesbeek area

Mijn trainingsgebied rond Groesbeek hebben we als team op zondag 2 juni bezocht. Al vroeg stonden Erwin en Sieto voor de deur, en zijn de spullen in de bus geladen. Met veel plezier reden we dit keer naar het zweefvliegveld in Malden, waar we parkeerden. Hier zou ik de groene route laten zien die uitgezet is. De rode route was in het najaar al gereden in de blubber. Maar nu lag alles er mooi strak bij!

De groene route ging in lekker tempo door en al snel waren we weer bijna terug bij de bus. Dus in overleg hebben we de route verlengd en de rode route er aan gelust. Deze rode route is meer kenmerkend door het vele klimmen en afdalen en loopt wat pittiger door. Al met al heerlijk gereden en ik kreeg ook nog tips en input om te verbeteren. Gelukkig zijn ook vorderingen merkbaar dus ik ga de goede kant op (maar is nog meer ruimte te verbeteren, dus blijven trainen 🙂 ).

Tegen het einde helaas oponthoud door de pech die Sieto trof: een lekke band. Na het bandje wisselen is alles toch goed gekomen en reden we verder in pittig tempo. Volgens mij (wat ik heb kunnen nagaan uit eerdere metingen met de Polar en de Garmin) heb ik nog nooit zo vlot de rode en groene route gereden, als ik rekening hou met de lekke band, de goede ondergrond en luchttemperatuur etcetera 🙂 Dus voor mij een mooie opsteker, om zo door te gaan! En de zeurende pijnen in de achillespees (bij beide voeten) is stukken minder of zelfs nagenoeg nul geworden, en de benen voelen gewoon lekkerder aan! Zou de sportmassage dan nu direct al vruchten afwerpen? Tijd zal het leren, maar ik ervaar het als een ‘must have’ in de voorbereidingen naar september!

Bij de bus terug aangekomen, scheen de zon heerlijk stevig door, en was de hemel onbewolkt. Onder genot van een ijsje na het trainen, hebben we nog de vele zweefvliegtuigen bewonderd die klaar stonden voor vertrek, of die binnen kwamen met een landing.

Al met al een mooie ochtend/middag gehad met het team, de sfeer zit er goed in  en iedereen is goed gemotiveerd! Er is naderhand al een datum geprikt om samen de Ardennen in te duiken! Vanaf deze week nog eens extra bijzetten om wat lichaamsgewicht kwijt te raken (hello veggies!) en de conditie maar vooral beenkracht uit te bouwen (ook met de sportmassages).

Tot volgende keer!

Groet,
Niels

Laat een reactie achter...