…anywhere the wind blows, doesn’t really matter to me, to me

IMG_0023_0948 Een regel tekst uit Queens’ magistrale Bohemian Rhapsody. Wie kan deze nu niet meezingen? Vandaag heb ik, op de dag dat de Tour de France start op Corsica, aandacht besteed aan interval-training. SImpel gezegd: herhaald in een zwaar verzet van zeg gemiddelde hartslag sprinten/zwoegen naar je eigen maximum hartslag en dat vasthouden. Daarna weer afzakken naar een normaal tempo, en weer een rustpauze om de verzuurde spieren tot rust te laten komen.

Ik ben namelijk zeker nog niet goed in het lange klimwerk, dus ik wil hier mijn vizier nu op richten.

Heenweg Gennep-Roermond

Vanochtend in een bewolkte hemel (maar droog) de Duchenne Heroes 2013 shirts ingepakt, en nog wat kleine spullen die ik af zou gaan geven bij team-mates Sieto en Erwin. Het nuttige met het aangename combineren. Eerst een half uur lekker warming-up op de fiets, en daarna intervallen met tussenpozen van 10 minuten. Wel is het op het fietspad/openbare weg goed om te weten waar je ongestoord voluit kan. Want ik heb genoeg ambities, maar niet om full-speed mijn goddelijke lichaam in een verdomde auto te boren 😉

interval zichtbaar in de hartslag

De interval-momenten zijn goed zichtbaar in de pieken: daar rijd ik dan tegen/op mijn maximale hartslag, en verzuren de spieren snel (and it hurts)

Al met al ging het lekker, maar zat ik nog even te freubelen met de navigatie. Daarom in Venlo opnieuw ingesteld en verder gefietst. Al met al kwam ik lekker in een zonnetje aan bij De Drankenmarkt in Roermond, alwaar Erwin verrast was. UIteraard bijgepraat over het fietsen, trainen, en het Duchenne Heroes 2013 shirt. Aangezien ik s’ ochtends maar beperkt wat had gegeten, gelijk naar de supermarkt gegaan voor een pak yoghurt-drink en een hartige versnapering. Beentjes voelde ik goed gloeien, ze zullen niet weten wat ze met interval is overkomen 😉

De terugreis

Uiteraard had ik wel uit voorzorg mijn OV-chipkaart bij me om in geval van zeer slechte omstandigheden (in het weer, of in mijn lichaam of defecten aan de fiets) toch thuis te geraken. Maar zoals het er uit zag (zonnig!) had ik me voorgenomen om kost wat kost toch naar huis te fietsen. Want in september ga ik ook niet zeuren over afstanden, die finish (en ik denk elk checkpoint) voelt wel aan als een mijlpaal.

Helaas had ik vanaf Roermond vol de wind tegen… tot aan thuis. Dat verklaart ook de titel van dit verslag: Queen en Freddy Mercury vonden het niet echt er toe doen waar de wind vandaan kwam. Nou, ik kan zeggen dat ik de wind haast vervloekt heb. Reed je in een lekkere cadans, dan kwam de wind er wel de beuk in gooien. De intervallen op de terugweg zijn dus niet doorgegaan, en heb mij gewoon gefocust op de afstand te overbruggen. Rond 18.00u reed ik dan thuis de oprit op, moe maar voldaan. Maar wel weer wat wijzer geworden, en het ondershirt wat ik droeg heeft zijn waarde bewezen. Voorheen reed ik alleen met koersshirt, maar zo’n ondershirt doet toch meer dan verwacht. Nadat de fiets is gestald, heb ik direct een bidon gevuld met een recovery-drank om de spieren de nodige voedingsstoffen in het eerste half uur aan te bieden. Ook heb ik direct mijn bovenbenen en kuiten verzorgd door goed te rekken en strekken. Valt mij op dat ik nu al merk dat er souplesse in komt, en de kramp er niet (meer) is. Weer wat progressie, mede door het trainen maar ook door Sieto’s tip om de sportmasseur te bezoeken. Waardevol zulke ervaring van ervaren mountainbike-liefhebbers 🙂

Na een warme douche, frisse kleding lekker uitgezakt op de bank de GPS uitgelezen. Totaal ruim 140km gereden, ca. 3500 kCal verbrand. Ik mag tevreden zijn. Nee sterker nog: ik BEN tevreden. Volgende trainingen zal ik inzetten op intervallen (in frequentie en tijdsduur). In de hoop in september fluitend met 2 vingers in de neus die verdomde heuvels te verpulveren…

Laat een reactie achter...

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.