Trainen met hartslagcomputer

0005140_polar_cs500_computer_0Ik gebruik tijdens mijn ritten een hartslagcomputer. Door middel van hartslag kan ik de intensiteit van de rit in kaart brengen en daarop mijn training aanpassen. Grofweg zijn er 5 zones, die voor elk mens individueel worden vastgesteld. Zelf heb ik op basis van een rust-hartslag (bij opstaan in de ochtend) en maximaal behaalde hartslag de formule van Karvonen gebruikt en hierop mijn Polar CS500 ingesteld. Resultaat: mijn ‘werkgebied’ ligt rond de 137 bpm en 157bpm.

Mooi om nu na aantal maanden ‘Rode Route Nijmegen/Groesbeek’ te hebben verreden eens nader te kijken op de ontwikkelingen.

 Enkele ritten

Vanuit mijn registratie op Polar Personal Trainer website heb ik een aantal data gevonden van dezelfde route. Uiteraard: weersomstandigheden wijzigen (zomers is de bosgrond droger dan in de winter, temperatuur is ook van invloed op de rijder etc.).

Resultaat van 3 data (van de vele ritten over dezelfde route om te vergelijken):

Datum HR avg.(bpm) HR max.(bpm) afstand(km) Speed avg(km/u) Temp. avg(Celsius) tijd in zone(137-157)
3-3-2013 149 172 30.6 km 15 km/u 5 01:32:20
30-9-2012 163 182 30.6 km 16.4km/u 13 00:26:06
19-8-2012 157 179 30.1 km 16.4 km/u 25 00:50:30

Op 3 maart j.l. heb ik nauwlettend mijn hartslag gemonitord op de Polar fietscomputer. Ging mijn hartslag boven de 150-155 slagen per minuut stijgen dan schakelde ik lichter en rustiger kadans (trap-tempo), zakte de hartslag onder de 130 slagen per minuut dan kon ik wat bijtrekken en versnellen. Mijn ‘goal’ was mooi rond de 140-145 bpm te blijven koersen.

Deze tactiek had ik eerdere ritten over dezelfde mountainbike route amper toegepast. Maar nu ik gewoon even de keiharde feiten bekijk:

  • ondanks het nauwlettend opvolgen van mijn lichaam, is er in gemiddelde snelheid marginaal verschil te ontdekken
  • Door het luisteren naar mijn ‘zones’ kon ik 3 maart gewoon lekker uitfietsen en voelde ik mij na de route ook nog stukken fitter dan ‘blind’  voluit gaan zoals eerder. Iets wat mij geheel bekend is, ben soms TE enthousiast wat uiteraard door mijn ervaren teamleden Erwin en Sieto waarschuwen. Beter beetje temperen en 10% overhouden dan net te kort komen om de dag uit te koersen…
  • En dat zie je ook aan de hartslag (gemiddeld en maximaal): op 3 maart mooi in de zone gereden voor totaal ruim 1 uur 32 minuten (van de ca. 2uur tijd). Vergelijk met 30 september 2012: gewoon maar slechts 26 minuten in de zone gereden!

Dus wijze les: luister naar je lichaam. Want wie niet luisteren wil…. gaat het voelen (en rijdt met meer afzien de etappe uit, of juist niet). En ik zal nog veel opsteken van de ervaringen van Sieto en Erwin!

Overigens: de Nobby Nic banden hebben zich positief bewezen tijdens de rit van 3 maart. Goede grip en stuurgedrag op de zompige bodem met klei/modder. Dus een aanrader die er op blijft. De handgrepen van Ergon voelen ook erg prettig aan, ook tijdens afdalen in het bos. Hier moet ik nog een beetje aan afstellen voor de laatste details, maar dat gaat me ook wel lukken. Nu nog zien of er een aantal donateurs/sponsoren ons over de magische 5.000 euro grens kunnen krijgen. Want… heeft U (lezer, fan, familie, vrienden, collega’s, kennissen, ondernemer) al een kleine donatie voor Duchenne Heroes gegeven? Op dit moment komt er nog een klein bedrag binnen uit opbrengsten van het galabal Elzendaal College.

Groet & tot volgende keer!

Niels.

Laat een reactie achter...