Rust roest, verkoudheid is killing

Vanaf 1e kerstdag een kikker in de keel… met niet veel later amper nog iets wat een ‘stem’ moet heten. En nu dan toch op de fiets stappen op gezamelijk een tourrit in de regio te rijden. Pffff… dat viel me toch even zwaar, aangezien je dan merkt dat een verkoudheidje of griepje meer stuk maakt dan je lief/gehoopt had. Dus letterlijk het beste beentje voort zetten, al dan niet in ademnood de zoveelste klim nemen, en op karakter doorrijden. Mag ik dat zeggen? Ja, dat mag ik zeggen, zou Mart Smeets als commentator uiten 🙂

De toerrit van zondag 6 januari, was ca 30km lang. Er was ook een 45 km route, doch, om

CountSolo-AfterVlodorp het even leuk te houden: unaniem voor 30km gegaan. Na enkele fikse klimmen in de bosrijke omgeving, zaten er ook gelukkig vlakkere stukken bij om even bij te komen. Dacht ik. Want er was ook een zuigend stuk bospad, waar elke trap op de pedalen geen snelheid opleverde. Waarschijnlijk de klei-zand combinatie die je fiks afremt. Maar veel lol gehad (daar gaat het om!). Na afloop bijkomen met kop warme koffie en bakkie soep, om moe maar voldaan de rit te bepraten. En ook even mogen proeven van een korte rit op een mountainbike van Specialized en Cube. Leuk leuk leuk. Ben eigenlijk benieuwd hoe het klimmen gaat op de 29 inch Cube 🙂

Verder is Duchenne een persoonlijk item geworden. Ik had een broertje (Eelke) die helaas ons te vroeg ontvallen is, en hij leed aan een andere spierziekte (syndroom van Kearns-Sayre). Nou ja ‘had een broertje’ , nee die heb ik nog steeds, in mijn hart… Symptomen als afnemende spierkracht en het ontbreken van een effectieve bestrijding met medicatie zijn eigenlijk de grote rode draad van dergelijke vreselijke ziekten. Dus ik zet mijn beste beentje voort op de clip-ons, en ploeter verder. Op karakter. Met hopelijk mijn ‘finest hour’ september 2013 in Nijmegen (en elke dag dat ik überhaupt over de finish rol!). Nee Mart, nu mag jij even niets meer zeggen 😉

Afgelopen week het nodige onderhoud gedaan aan de mountainbike. De assen en crank zijn bekeken, en voorzien van vers vet om vocht tegen te houden. Dat was hard nodig. Remmen ontluchten en verversen (hydraulisch) lukt me nu ook bij mijn eigen fiets. Gelukkig word ik handiger met het sleutelen door het gewoon te doen. Maar nu eerst even bijkomen onder een warme welverdiende douche 🙂

Laat een reactie achter...